محاسبه هزینه سئو؛ بودجه مناسب سایت را چگونه برآورد کنیم؟ - مجله اندیشه

برای شروع، لازم نیست همهٔ مسائل سایت را از پیش تشخیص دهید. چند دادهٔ پایه کافی است: نوع سایت، تعداد صفحه های مهم، هدف تجاری، دسترسی به داده های عملکرد و توان تیم داخلی. سپس مجری باید سایت را آنالیز کند و فرض های برآورد را مکتوب بنویسد. هر عددی که پیش از آنالیز سایت اعلام می گردد، بهتر است برآورد اولیه نام داشته باشد، نه قیمت قطعی پروژه.

گام اول: هدف را به صفحه و نتیجه وصل کنید

ورودی بیشتر از گوگل هدف مبهمی است. معین کنید کدام خدمت یا دستهٔ محصول برای کسب وکار اولویت دارد و کاربر پس از ورود به آن صفحه چه کاری باید بتواند انجام دهد. یک شرکت خدماتی ممکن است تماس یا فرم درخواست را بسنجد. فروشگاه می تواند سفارش و عایدی یک دستهٔ محصول را دنبال کند. این انتخاب روی دامنهٔ کار اثر دارد؛ اصلاح سه صفحهٔ خدمت با بازنگری کل ساختار یک فروشگاه برابر نیست.

صفحه های هدف را در یک لیست کوتاه بنویسید. برای هر صفحه، شرایط فعلی را ثبت کنید: آیا از جست وجو ورودی دارد، متنش به سؤال مشتری جواب می دهد، در موبایل درست دیده می گردد و مسیر رسیدن به خرید یا تماس روشن است؟ اگر دادهٔ سرچ کنسول دارید، پرسش هایی را که هم اکنون کاربر با آن ها وارد سایت می گردد کنار این لیست بگذارید. این کار به مجری نشان می دهد کجا می توان کار را شروع کرد.

گام دوم: حجم کار اولیه را جدا از کار ماهانه ببینید

برخی کارها در شروع پروژه سنگین ترند: آنالیز فنی، شناخت ساختار سایت، تحلیل صفحه های اصلی و تدوین برنامه. پس از آن، اجرای اصلاحات و سنجش نتیجه در چند دوره ادامه پیدا می نماید. اگر پیشنهاد قیمت این دو بخش را از هم جدا نموده باشد، بهتر می فهمید مبلغ راه اندازی یا ماه نخست بابت چیست.

برای برآورد کار اولیه بپرسید چه چیزی تحویل می گیرید. گزارشی که فقط می گوید مشکل فنی وجود دارد کافی نیست. گزارش باید صفحه های درگیر، اولویت اصلاح و مسئول اجرا را معین کند. اگر مجری فقط توصیه می دهد و توسعه دهندهٔ شما تغییرات را پیاده می نماید، زمان توسعه دهنده هم بخشی از بودجهٔ واقعی است.

در کار ماهانه نیز حجم خروجی را روشن کنید. چند صفحه بازنویسی می گردد؟ تحقیق موضوع و تأیید تخصصی محتوا با چه کسی است؟ چه تغییری در پیوندهای داخلی یا ساختار دسته ها اجرا خواهد شد؟ برنامهٔ هر ماه ممکن است با داده های ماه قبل عوض گردد؛ قرارداد باید روش تصمیم گیری دربارهٔ این تغییر را توضیح دهد.

گام سوم: هزینه های بیرون از حق الزحمه را اضافه کنید

عدد قرارداد سئو همواره کل بودجه نیست. فراوری محتوا، تصویر، توسعهٔ سایت، ابزارهای پولی و انتشار در رسانه ممکن است جدا حساب شوند. برای هر مورد سه چیز بنویسید: آیا ضروری است، چه کسی آن را تهیه می نماید و هزینه اش در کدام ردیف می آید. اگر هنوز مبلغ روشن نیست، دست کم یک سقف یا فرآیند تأیید هزینه مشخص کنید.

فرض کنید مجری پیشنهاد می نماید ده صفحهٔ قدیمی بازنویسی گردد. اگر نویسنده و متخصص محصول در تیم شما هستند، هزینهٔ مستقیم قرارداد شاید پایین تر باشد اما زمان آن دو نفر رایگان نیست. اگر تمام کار را مجری انجام می دهد، آنالیز کنید تحقیق، نگارش، ویرایش، بارگذاری و اصلاح پس از بازخورد در مبلغ آمده باشد. تنها گفتن ده محتوا برای محاسبه کافی نیست.

گام چهارم: بودجه را برای یک دورهٔ قابل مقایسه بنویسید

برای مقایسهٔ دو پیشنهاد، یک دورهٔ مشترک مانند سه یا شش ماه انتخاب کنید. هزینهٔ شروع، مبلغ ماهانه، فراوری محتوا، اجرای فنی و هزینه های احتمالیِ تأییدشده را برای همان دوره کنار هم قرار دهید. سپس خروجی های وعده داده شده را در ستون جدا بنویسید. جمع هزینه بدون توضیح خروجی معنا ندارد؛ توضیح خروجی بدون جمع هزینه هم تصمیم گیری را سخت می نماید.

اگر یک پیشنهاد پروژه ای و دیگری ماهانه است، زمان تحویل را هم یکسان کنید. ممکن است قرارداد پروژه ای با تحویل گزارش سرانجام یابد، اما اجرای پیشنهادهای گزارش هنوز بودجه بخواهد. در مقابل، قرارداد ماهانه شاید اجرا را شامل گردد ولی سقف تعداد صفحه داشته باشد. تفاوت را در پیش فاکتور ثبت کنید تا بعداً هزینهٔ پنهان به وجود نیاید.

زمان مشارکت تیم خودتان را نیز دست کم نگیرید. اگر مدیر محصول باید اطلاعات فنی هر صفحه را تأیید کند یا تیم توسعه فقط در روزهای معینی امکان تغییر سایت را دارد، این محدودیت بر زمان تحویل اثر می گذارد. یک برآورد عملی، وابستگی ها را کنار هر کار می نویسد. برای نمونه، بازنویسی صفحهٔ خدمت پس از دریافت اطلاعات محصول روشن تر از وعدهٔ تحویل یک هفته ای بدون شرط است. این کار احتمال اختلاف دربارهٔ تأخیر یا هزینهٔ اضافه را کمتر می نماید.

یک روش ساده برای نوشتن برآورد این است: هزینهٔ کل دوره برابر است با هزینهٔ آنالیز و راه اندازی، به علاوهٔ حق الزحمهٔ دوره، به علاوهٔ کارهای محتوایی و فنیِ خارج از قرارداد، به علاوهٔ هزینه های رسانه یا ابزار که خودتان تصویب می کنید. لازم نیست این رابطه را با یک عدد فرضی پر کنید. هر ردیف باید از پیشنهاد واقعی و احتیاج سایت شما بیاید.

گام پنجم: فرض های برآورد را در قرارداد ثبت کنید

قیمت زمانی قابل دفاع است که معلوم باشد بر چه فرضی نوشته شده. تعداد و نوع صفحه های هدف، دسترسی های لازم، زمان پاسخ گویی تیم شما و مسئول اجرای تغییرات را معین کنید. اگر بعداً معلوم شد سایت چند برابر بزرگ تر است یا داده های لازم در دسترس نیست، دو طرف می دانند چرا برنامه یا مبلغ احتیاج به بازبینی دارد.

از مجری بخواهید برای هر مرحله زمان تقریبی و خروجی قابل آنالیز بنویسد. رتبهٔ یک یا تعداد بازدید قطعی را مبنای قرارداد نگذارید. گوگل در می گوید هیچ کس نمی تواند جایگاه اول را تضمین کند. معیارهای منطقی تر شامل انجام کارهای توافق شده، بهبود صفحه های هدف و آنالیز تغییر ورودی و درخواست های مرتبط اند.

اگر برای مقایسه به نمونهٔ پلن احتیاج دارید، توضیح خدمات و قیمت روز را در صفحهٔ سئودو ببینید. رقم هر پلن را کنار کارهای داخل آن بگذارید و هزینه های جداگانهٔ پروژهٔ خودتان را اضافه کنید. برآورد نهایی باید نشان دهد در یک دورهٔ معین چه چیزی تحویل می گیرید و کل هزینهٔ همان دوره چقدر است.