در زمان دوربین را حذف کردیم

مسلم تهرانی فیلمبردار مستند زمان با بیان اینکه حذف دوربین در روند فیلمبرداری زمان اتفاق جذابی بود بیان نمود: در جریان ساخت این فیلم ریزترین نکات زندگی زمان که حتی مادرش هم از آنها خبر نداشت، جلوی دوربین برملا شد.

در زمان دوربین را حذف کردیم

مسلم تهرانی یکی از فیلمبرداران مستند زمان که نامزد بخش فیلمبرداری یازدهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران نیز شده است، در مصاحبه با خبرنگاران درباره این مستند گفت: زمان به کارگردانی ماریا ماوتی که به موضوع مهاجرت می پردازد، دوفاز فیلمبرداری متفاوت داشت که یک بخش از آن را حامد حدادی فیلمبرداری کرد و یک بخش دیگر از ماجرا را که مربوط به تصمیم گیری شخصیت اصلی فیلم با نام زمان و اتفاق نهایی بود، من در ترکیه انجام دادم در این بخش، فیلم کوشش می کرد این شخصیت را به جریان عادی زندگی اش برگرداند. ما در این بخش زوایایی از زندگی مادر زمان را هم که حدود 5، 6 سال بود فرزندش را ندیده بود و به واسطه کم شنوایی ارتباط تلفنی چندانی هم در این سال ها با هم نداشتند، نشان دادیم.

تهرانی ادامه داد: فضای فیلمبرداری در این بخش ها کمی پیچیده شده بود زیرا زمان باید تصمیم می گرفت که می خواهد چه کاری در زندگی اش انجام دهد. یعنی می خواهد در ترکیه بماند یا به ادامه روند مهاجرت خود بپردازد یا حتی به ایران برگردد که از هر طرف هم به او ضربه ای می خورد به همین دلیل فرایند فراوری ما هم پیچیده شد زیرا ما هم به عنوان گروه سازنده درگیر این ماجرا شده بودیم.

این فیلمبردار با بیان اینکه از این نظر فراوری متفاوت و سختی داشتیم، شرح داد: با این وجود هر لحظه از زندگی زمان برای خود ما هم کشف و شهودی بود و این همراهی مدام با زمان باعث شد حضور دوربین را حذف کنیم. ماجرا به گونه ای پیش می رفت که در بسیاری از بحث هایی که پیش می آمد، گویا دوربینی وجود نداشت و زندگی واقعی جریان داشت به نظرم این اتفاق مهم فیلمبرداری این اثر بود.

وی اضافه کرد: فیلم زمان در پی این نیست که بگوید مهاجرت یک امر خوب یا بد است و چه تبعاتی دارد بلکه زندگی این مورد خاص و متفاوت را روایت می نماید، یعنی فارغ از بحث مهاجرت، آنچه که این فیلم را متفاوت می کرد، مسایلی که در ذهن زمان و خانواده کوچکش رخ می داد، بود وگرنه در یکی از شهرهای ترکیه که شهر پناهنده ها است، آدم های مهاجر زیادی را دیده می شدند برای مثال در آنجا خانواده ای بود که 6 سال در شرایط بدی زندگی می کردند و هر روز منتظر این بودند که یو آن (کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در ترکیه) به آنها نامه بدهد تا به کانادا بروند و همین روند 6 سال طول کشیده بود بنابراین اگر می خواستیم تنها به موضوع مهاجرت بپردازیم آن شهر پر از موارد این چنینی بود که می شد از همان ها فیلم ساخت ولی شخصیت زمان دارای ویژگی های متفاوتی فارغ از مهاجرت بود. هرچند مهاجرت رکن اصلی ماجراست اما اتفاقات دیگری که در زندگی زمان افتاده بود داستان این مستند را متفاوت می کرد.

تهرانی در انتها گفت: فیلمبرداری زمان برای من یک تجربه جذاب بود هرچند من پیش از این فیلمبرداری مستندهای زیادی را انجام داده بودم ولی حذف دوربین در روند کار اتفاق جذابی بود که در این پروژه برای ما رخ داد. این کار در حدی بود که ریزترین نکات زندگی زمان که حتی مادرش هم از آنها خبر نداشت، جلوی دوربین برملا شد بدون اینکه آدم ها موضع گیری نسبت به تیم فراوری و دوربین داشته باشند که این اتفاق تجربه جذاب و متفاوتی برای من بود.

به گزارش خبرنگاران این مستند در دوازدهمین جشنواره سینماحقیقت پیروز به دریافت تندیس و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی فیلم مستند نیمه بلند شد و اکنون در بخش های بهترین صدابرداری، بهترین تدوین، بهترین فیلمبرداری، بهترین تهیه کنندگی نیمه بلند نامزد جشن مستقل سینمای مستند است.

این فیلم برشی از زندگی مردی است که هفت سال پیش به همراه خانواده اش به ترکیه پناهنده شده و برحسب اتفاقاتی غیرمنتظره، مسیرش از همسر و بچه هایش جدا می گردد. در خلاصه موضوع این مستند 46 دقیقه ای آمده است: چی باعث شد قید کشورتو بزنی؟ - بخاطر آینده بچه هام، آینده اونها رو روشن کردم -خب الان بچه هات کجان؟

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: بروزرسانی: 24 آبان 1398 شناسه مطلب: 453

به "در زمان دوربین را حذف کردیم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "در زمان دوربین را حذف کردیم"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید